วันอาทิตย์ที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2556

การวางแผน ภาค 2

ละครที่ฉายๆกันอยู่ทุกวันนี้ กว่าจะถ่ายทำเสร็จ นักแสดงต้องเตรียมตัว ต้องซ้อมบท ต้องใช้เวลาไปไม่รู้เท่าไหร่ วิทยากรต้องบรรยายบนเวที 1 ชั่วโมง เค้าต้องเตรียมตัวอย่างต่ำ ระยะเวลาต้องนับเป็นวัน(ระยะเวลาขึ้นอยู่กับเนื้อหาและชั่วโมงบินของวิทยากร) ประเด็นคือ การเตรียมตัวในชีวิตประจำวันนั้น เพื่อจะให้ 1 วันอันมีค่าของเรานี้ ถูกใช้ไปอย่างคุ้มค่า แค่การเขียน list ออกมาว่าวันนี้ เดือนนี้ สัปดาห์นี้ ต้องทำอะไรบ้าง...แค่นี้ยังไม่พอ

วันศุกร์ที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

วางแผนแล้วลงมือทำ......อะไรที่ขาดหายไป ?

       เช้าวันหนึ่ง.....อ่า...เสร็จแล้ววววว แผนงานประจำวันที่เขียนไว้อย่างหวังผลเลิศ
ผมตัดสินใจว่า จะยังไงต้องทำตามนี้ให้ได้อย่างน้อยก็ ให้สำเร็จสัก 70 เปอร์เซ็น
       นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของผมกับการตัดสินใจแบบนี้ มั่นใจเลยว่ามันมากจนทำให้ความรู้สึกนับถือตัวเองลดลง คำว่า "อีกแล้ว" "เหมือนเดิม" "ไม่ได้ทำอีกจนได้" คำพูดทำนองนี้มันจะก้องอยู่ในใจตอนใกล้จะเลิกงานของวัน